Martha is taalcoach van vluchteling én haar buurman Hossein.

Martha (54): 'Hierbij wil ik hén bedanken!'

Martha had zich ingeschreven als taalcoach en wachtte op een maatje. Haar buurman Hossein bevond zich in de tegenovergestelde situatie: hij zat verlegen om een taalcoach. Toen de twee daarachter kwamen, was de keuze snel gemaakt. Nog altijd is Martha blij dat ze de samenwerking zijn aangegaan.

Taalmaatje koppelen

'Ik had me opgegeven als taalcoach en wachtte tot VluchtelingenWerk een goede match had gevonden. Daar is het dus nooit van gekomen. Nog voordat VluchtelingenWerk een taalmaatje aan mij kon koppelen, liep ik er zelf één tegen het lijf!'

Samen aan de slag

'"Hallo. Ik ben Hossein, uw nieuwe buurman". Hossein stelde zich voor in het Engels. Later maakte ik ook kennis met zijn vrouw. Zij had al een taalcoach en Hossein wachtte nog tot er voor hem iemand gevonden was. Ik had als voorkeur opgegeven dat ik graag een vrouw wilde helpen, vandaar dat Hossein en ik niet aan elkaar waren voorgesteld. Gelukkig konden we alsnog via VluchtelingenWerk met elkaar aan de slag.'

Briefjes door het hele huis

'Nog geen dag heb ik spijt gehad van mijn keuze om taalcoach te worden. Het kan zó leuk zijn! De eerste 'les' liepen we samen door zijn huis en heb ik alles aangewezen: dit is een klok, dit een koelkast en dit een gasfornuis. Ik schreef alle woorden voor hem op. Toen ik de keer daarop langskwam, had hij overal briefjes opgeplakt. Ik haalde ze weg en hij wist bijna alle voorwerpen bij naam te noemen.'

Oefenen tijdens leuke uitjes

'Hossein gaat nu drie keer per week naar school en ik help hem met zijn huiswerk. Daarnaast doen we leuke dingen, dan maken we bijvoorbeeld een fietstochtje. Ook tijdens die uitjes oefenen we door. Van de zomer had hij zijn eerste ijsje besteld: in het Nederlands! Zo knap en dapper.'

Goede vrienden

'Hossein wil álles weten. Hij vraagt niet alleen naar de taal, maar ook naar onze normen en waarden. Inmiddels zijn wij naast taalmaatjes en buren ook goede vrienden. Hoe beter ik hem en zijn vrouw leer kennen, hoe meer respect ik voor hen krijg. Ze hebben alles verlaten en wonen nu hier. Ze hebben zoveel liefde voor elkaar en zijn dankbaar voor alles. Daarom wil ik hen via deze weg laten weten hoe dankbaar ik ben voor alles wat zij míj hebben geleerd!'

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Jelte (68)'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!