Onherbergzaam Europa | Een grimmig fort

De muren van Fort Europa worden steeds hoger opgetrokken. Vanuit alle hoeken in Europa worden vluchtelingen snoeihard geweerd. Ondertussen staat het onderwerp migratie steeds lager op de Europese agenda, overschaduwd door onderwerpen als de brexit. Een gemeenschappelijk en solidair asielbeleid lijkt verder weg dan ooit. Met het oog op de Europese verkiezingen, maken wij de grimmige balans op.

De Europese verkiezingen

'Verontwaardigd bekritiseren de Europese leiders het mensonterende migratiebeleid van president Trump', vertelt beleidsmedewerker Daphnie Ploegstra van VluchtelingenWerk. 'Maar ondertussen sluiten ze bewust hun ogen voor de eigen Europese achtertuin.'

Met het oog op de Europese verkiezingen in mei, is het daarom van belang te stemmen op een partij die het onderwerp migratie hoog op haar agenda heeft staan, stelt Ploegstra. Daarom is VluchtelingenWerk een campagne gestart rond de Europese verkiezingen.

 


 


Onwerkzaam Dublin-akkoord

Het huidige Dublin-akkoord stamt uit 2013 en bepaalt dat vluchtelingen asiel moeten aanvragen in het eerste Europese land waar ze voet aan de grond zetten. Al jaren leidt deze afspraak tot een onevenredige verdeling en overbelaste landen aan de randen van Europa zoals Italië en Griekenland. Een hervorming van het akkoord is hard nodig. Desondanks schermen Europese landen nog altijd met het gewraakte akkoord en sturen vluchtelingen terug naar de overbelaste landen, waar een gedegen asielprocedure vaak ver te zoeken is.

Potdichte havens

Europese havens weigeren boten die vluchtelingen redden op zee. Als gevolg varen boten soms wekenlang doelloos rond. De humanitaire organisaties die deze reddingsoperaties uitvoeren, worden actief tegengewerkt door de Libische kustwacht – die door Europa wordt gesponsord. De reddingsboten worden beschuldigd van mensensmokkel of het zijn van een veerdienst naar Europa. Daarbij wordt eraan voorbijgegaan dat deze humanitaire organisaties in het gat stappen dat de Europese beleidsmakers achterlaten op de Middellandse Zee.

 

Hermetisch gesloten Balkan

De Balkanlanden zijn sinds 2016 hermetisch gesloten. Vluchtelingen lopen aan de randen van landen als Hongarije, Macedonië, Servië en Kroatië letterlijk tegen een muur op, worden mishandeld bij hun pogingen de grens over te komen of komen in gevangenissen terecht.


 

Migratiedeals

De EU-Turkijedeal wordt door beleidsmakers als een succes gezien en dient als voorbeeld voor migratiedeals met andere landen zoals Libië. Maar de vluchtelingen die al maandenlang vastzitten op de Griekse eilanden beschrijven de kampen als een regelrechte hel. Ook in Turkije is de situatie mensonterend. Niet-Syrische vluchtelingen hebben er geen toegang tot onderdak, medische zorg, onderwijs of een fatsoenlijke asielprocedure. Door het sluiten van migratiedeals schuift Europa de verantwoordelijkheid bewust af op landen buiten zijn grondgebied.


De situatie per land:

De wanhoop nabij in Griekenland

Verschillende organisaties luiden de noodklok over het gebrek aan perspectief voor vluchtelingen in Griekenland. Op de eilanden is de situatie mensonterend. In Samos bevinden zich momenteel 5.000 vluchtelingen terwijl er eigenlijk plek is voor minder dan 700 personen. Daarnaast worden op korte termijn statushouders uit hun huisvesting gezet: zij moeten plaats maken voor vluchtelingen die nog in de procedure zitten. Het probleem is echter dat Griekenland geen integratiebeleid kent: juist na het verkrijgen van een status zijn ze volledig op zichzelf aangewezen.

Duitsland 'wir schaffen das', of toch niet?

Mensenrechtenorganisaties en oppositiepartijen hebben kritiek op het beleid van de Duitse regering om te weigeren meer vluchtelingen op te nemen die op de Middellandse Zee zijn gered. 51 Duitse steden hebben zichzelf als ‘veilige haven’ verklaard en meer dan 765 extra plaatsen beschikbaar gesteld om drenkelingen op te nemen. De Duitse minister van Binnenlandse Zaken en bondskanselier Merkel, bekend van haar uitspraak 'wir schaffen das' in 2015, staan lijnrecht tegenover elkaar als het gaat om migratie: Merkel wil een ruimhartig asielbeleid, maar staat steeds meer onder druk om restrictiever beleid te voeren.

Wachttijden in het Verenigd Koninkrijk

Niet alleen in Nederland lopen de wachttijden op. Ook in het Verenigd Koninkrijk moeten vluchtelingen steeds langer wachten op een beslissing. Het ministerie van justitie wil de huidige termijn van zes maanden dan ook verlengen. Vorig jaar onthulde de krant The Guardian dat het ministerie sommige mensen 20 jaar heeft laten wachten op een beslissing op asiel. Zeventien mensen ontvingen hun beslissing in 2017 op aanvragen die ze meer dan 15 jaar geleden hadden ingediend. 

 


Denemarken isoleert asielzoekers op eiland

De Deense regering wil graag het strengste asiel- en migratiebeleid voeren van heel Europa. Daarom heeft zij ingestemd met het plan om criminele asielzoekers en afgewezen asielzoekers te isoleren op een eiland. In 2021 zouden op het eiland Lindholm 100 asielzoekers moeten verblijven.

 


 

Hongarije hongert vluchtelingen uit

Afgelopen zomer nam de regering-Orbán een absurde serie nieuwe wetten aan: asielaanvragen van vluchtelingen die via Servië binnen zijn gekomen worden onmiddellijk afgewezen. Dat is in strijd met EU-wetgeving. Vluchtelingen wiens eerste aanvraag is afgewezen verliezen hun recht op eten en daarnaast is het illegaal om als hulporganisaties voedsel te brengen naar vluchtelingen. Onze zusterorganisatie The Hungarian Helsinki Committee is al in tien zaken naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens gestapt, die keer op keer stelde dat de regering zo snel mogelijk vluchtelingen van voedsel moet voorzien.

Kroatië stuurt vluchtelingen met geweld terug

In de jongste Europese lidstaat worden vluchtelingen met geweld door de politie teruggestuurd naar Bosnië, zonder dat zij de mogelijkheid krijgen om asiel aan te kunnen vragen. Ook bij de grens met Servië is er sprake van een toename van deze zogenaamde "push-backs". Verschillende organisaties melden dat de Kroatische politie geweld gebruikt tegen vluchtelingen om hen naar aangrenzende landen te sturen: in 2018 werden zo'n 7.000 vluchtelingen van Kroatië collectief naar Servië gestuurd.

Italiaanse regering wil minder migranten

Vice-premier Salvini voert een streng anti-immigratiebeleid en de regering nam onlangs ook het Salvini-decreet aan. Als gevolg hiervan wordt de toegang van vluchtelingen tot fatsoenlijke opvangfaciliteiten aanzienlijk beperkt en wordt de humanitaire status afgeschaft. Ook weigert de Italiaanse regering sinds afgelopen zomer boten die drenkelingen oppikken op de Middellandse voet aan wal te zetten in Italiaanse havens.

 


Afschrikkingscampagne België

In België is de overheid een afschrikkingscampagne gestart om vluchtelingen te ontmoedigen naar België te komen. Op de website en de Facebook-pagina wordt op zijn zachtst gezegd beperkte en eenzijdige informatie verstrekt over onder andere de duur van de asielprocedure, leven in België, de kans op een vluchtelingenstatus.
 


'Tien geboden van immigratie' in Oostenrijk

De centrum-rechtse regeringspartij in Oostenrijk staat bekend om haar harde maatregelen tegen immigratie. Vorig jaar werd een nieuw gesloten detentiecentrum geopend bij de Oostenrijks-Tsjechische grens, inclusief een hek eromheen. Na veel kritiek werd deze uiteindelijk gesloten. Onlangs stelde een regionale gouverneur voor om alle nieuwe vluchtelingen 'de tien geboden van immigratie' te laten tekenen, waarin ze onder andere hun dankbaarheid voor Oostenrijk uitspreken.
 

Polen: het 'het witste land' van Europa

Polen wordt ook wel 'het witste land' van Europa genoemd: terwijl andere Europese landen – enkele andere Oost-Europese landen daargelaten- de afgelopen jaren honderdduizenden vluchtelingen opnamen, weigert Polen vluchtelingen op te nemen. Ondanks de Europese afspraken die Polen verplichtte om 6.200 vluchtelingen uit Italië en Griekenland op te nemen, weigert de Poolse regering tot op de dag van vandaag ook maar één vluchteling op te nemen.



 

Wil je onze nieuwsbrief ontvangen?

Volg ons via: