40 jaar VluchtelingenWerk: Directeur-bestuurder Tineke Parson over Toen én Nu

Vandaag bestaat VluchtelingenWerk veertig jaar. Tijd om terug te blikken en vooruit te kijken. We gingen in gesprek met onze directeur-bestuurder Tineke Parson, vrijwilliger Ellen Heilijgers en oud-vluchteling Juan Heinsohn Huala. Zij zijn alle drie al decennia lang bij de organisatie betrokken.

Waarom ben je bij VluchtelingenWerk begonnen?

‘Het was 1988, ik volgde de studie Maatschappelijk Werk en moest stage lopen. Ik wilde mijn uren flexibel kunnen indelen, want ik had een jong gezin. Op het prikbord op school zag ik een advertentie: VluchtelingenWerk zocht iemand voor het opzetten van vrijwilligersgroepen in elf West Friese gemeenten. Starten bij VluchtelingenWerk was dus eerder een pragmatische dan een bewuste keuze. Er zo lang blijven werken was dat wél. Al snel was ik gegrepen door de doelgroep en de organisatie.’

Hoe was het in die tijd om bij VluchtelingenWerk te werken?

‘De overheid had net besloten dat vluchtelingen over het hele land moesten worden verspreid, tot die tijd vond opvang vooral plaats in de grote steden. Overal moesten vrijwilligersgroepen komen. Ik was nog bezig met vrijwilligers werven toen de eerste vluchtelingen aankwamen: vier Iraniërs. Eerst deed ik alles alleen. Briefjes in de bus bij de buren, mee naar de gemeente en de gehoren van de IND. De verhalen maakten enorme indruk: wat moesten mensen allemaal meemaken?’

Waarom ben je al die tijd gebleven?

‘De doelgroep en de organisatie zitten in mijn hart. We zijn van 380 lokale regio’s naar 5 Stichtingen gegaan uiteindelijk en steunen we vluchtelingen in bijna alle gemeenten. Veel werk wordt verzet door vrijwilligers en dat blijft bijzonder. Iets doen omdat je het belangrijk vindt, niet om geld te verdienen: dat zorgt voor veel betrokkenheid. Ook laten we samen een sterk geluid horen richting de politiek: er zijn ontzettend veel mensen die wél vinden dat vluchtelingen beschermd moeten worden. Onderdeel zijn van zo’n organisatie is gewoon inspirerend.’

Hoe is het nu om bij VluchtelingenWerk te werken?

‘Door de jaren heen hebben we veel fusies en veranderingen meegemaakt. Telkens kwamen er nieuwe functies en uitdagingen op mijn pad. Nog steeds is geen dag hetzelfde. Vanuit mijn huidige functie ben ik veel in gesprek met gemeenten, ketenpartners en andere organisaties. Dan kan ik putten uit de verhalen van vrijwilligers, maar ook uit mijn eigen ervaring als maatschappelijk begeleider. Op die manier kan ik met overtuiging vertellen: vluchten doe je écht niet voor de lol.’

Wat zou je graag anders zien in de toekomst?

‘Hoewel ik er geen directe invloed op heb, voel ik mij als belangenbehartiger verantwoordelijk voor vluchtelingen en het vluchtelingenbeleid. Ik kan me dan ook diep schamen als ik denk aan de verdrinkingsdoden op zee en de vluchtelingen in Griekse kampen. Ik zie graag dat Europa hier snel gezámenlijk verantwoordelijkheid voor neemt, want dan kunnen de problemen wellicht echt opgelost worden. Ook hoop ik dat de nieuwe inburgeringswet voor verbetering zorgt. Je gunt het vluchtelingen om snel hun plek te vinden, maar ook de maatschappij is erbij gebaat als vluchtelingen snel meedraaien. Dan moeten ze daar wel de kans voor krijgen.’

donderdag 19 september 2019