Andere talen om elkaar te begrijpen

We zaten aan tafel en terwijl ik mijn ideeẽn op papier zet, maakt zij het speeltje in orde; op dat moment begreep ik haar aanpak. Johan Berkvens-Janssens koos voor speelgoed als manier om vluchtelingen-kinderen Nederlands te leren; dat wat je meteen kan begrijpen, maar in haar ogen is meer te lezen.

Taal is heel belangrijk om te communiceren, maar er is nog iets dat belangrijker is: aanvoelen en de menselijkheid hebben om te zeggen: ik ben hier, naast jou, ik neem je bij  de hand om de eerste stap te zetten.

Toen Johan 16 jaar was, wilde zij mensen helpen, vooral in de periode na de Tweede Wereldoorlog, waren er wereldwijd veel problemen, maar zij durfde dat toen niet te uit te spreken. Het beeld van die mensen in vrachtwagens bij haar in de buurt bleef maar in haar hoofd, zeg maar in haar hart; zij voelde de verantwoordelijkheid om iets te doen.
Johan zegt: iedereen heeft iets te doen, maar soms moet je wachten op juiste moment.

Mensen helpen bleef een droom in haar leven en toen haar zoon bezoekers bij haar thuis had uitgenodigd, heeft dat haar geholpen om bij vluchtelingenwerk te gaan werken als vrijwilliger. De droom van het meisje van 16 jaar wordt  werkelijkheid, zij kan nu andere mensen helpen op basis van haar overtuiging dat iedereen recht heeft op nieuwe kans op een goed leven.

30 jaar lang helpt zij vluchtelingen om aan het nieuwe leven te wennen, omgaan met brieven van de overheid en sommige maatregelen uitvoeren, maar zij is vooral bekend om haar persoonlijke manier van omgaan met kinderen.
Oma’s speeltjes pakt zij als zij naar de kinderen gaat. Waarom een speeltje? Zij zegt dat het de barrière tussen mensen bij de eerste ontmoeting kan doorbreken en zij merkt dat de kinderen zonder moeite Nederlands leren als zij samen als een familie zitten te spelen en zo de tradities van Nederland leren en dat helpt ze weer om sneller in te burgeren.

Johan werkte als landbouw-huishoud-lerares en daardoor weet zij dat er veel manieren zijn om relaties met kinderen op te te bouwen: oogcontact, eten, spelletjes, maar op de eerste plaats komen aandacht en liefde en ik kan zeggen ook haar glimlach geeft je dat gevoel: je bent thuis, een deel van de omgeving.

Johan helpt mensen en vooral kinderen om Nederlands te leren en dat is heel belangrijk om hier te leven, maar door haar manier kan zij op iedereen overbrengen dat niets je kan belemmeren als je je doel wilt bereiken; je kan niet de taal spreken, maar je kan je als mens gedragen, elkaars situatie begrijpen.

Van de eerste familie die zij hielp, bewaart zij een kaart met daarop enkele Arabische zinnen, die ze niet kan lezen maar ze koestert het gevoel dat tussen de woorden schuilt.

dinsdag 31 juli 2018