Inburgeraar Said (22) uit Soedan : 'Vijf maanden wachtte ik op mevrouw Thea'

Een inburgeringsklas is vaak een bont gezelschap van mensen met een verschillende achtergrond en ervaring. In deze serie spreken we drie klasgenoten van de inburgeringsschool van VluchtelingenWerk in Spijkenisse. Deze keer: Said, die reikhalzend uitkeek naar zijn taalcoach: mevrouw Thea.

'Mag ik een taalcoach?'

'Voordat ik kon gaan inburgeren moest ik alfabetiseren. Je leert dan alles over het alfabet, maar ik wilde méér oefenen. Een vriend zei dat ik in de bibliotheek moest vragen naar een taalcoach. Ik kwam daar al vaak om de computer te gebruiken, maar sindsdien vroeg ik iedere keer bij de balie: "Mag ik een taalcoach?" Pas later begreep ik dat je pas een taalcoach krijgt als je begint met inburgeren. Inmiddels heb ik drie weken inburgeringsles én al twee keer mijn taalcoach gezien! Ik ben zo blij: vijf maanden heb ik op mevrouw Thea gewacht.'

Vijf dagen in de week

'De eerste keer hebben we alleen kennisgemaakt bij VluchtelingenWerk, de keer daarna gingen we samen naar de bibliotheek om te oefenen in mijn studieboek. Nu werk ik vijf dagen per week aan de taal: elke maandag met mevrouw Thea, dan drie dagen inburgeringsles en op vrijdag ga ik naar het taalcafé. Op zondagen ga ik soms naar de kerk, daar zijn genoeg mensen om mee te praten dus daar oefen ik ook extra. Want dat is toch de manier waarop je de taal het beste leert: door veel met anderen te praten.'

Meer persoonlijke verhalen

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!