Gemeenten & Professionals, 26 maart 2018

'Het duurt even, maar het komt zeker altijd goed'

Emnet werkt bij VluchtelingenWerk als trainer en geeft integratie workshops aan statushouders. Op haar 18de kwam zij naar Nederland en moest maandenlang wisselen tussen verschillende asielzoekerscentra, voordat zij zich in Ridderkerk kon vestigen. Inmiddels geeft zij workshops- en integratietrainingen en ontvangt nieuwe vluchtelingen.
placeholder

Geboren en getogen in Yemen, spreekt Emnet naast haar moedertaal Tigrinya nog Arabisch, maar ook Engels en Amhaars (de landstaal van Ethiopië), die ze door haar tijd in de Asielzoekerscentra in enkele maanden leerde beheersen. Inmiddels is vloeiend Nederlands ook toegevoegd aan deze lijst. 'Taal is de sleutel voor integratie en een goed leven in een land. Het Nederlands was voor mij moeilijk om te leren’, zegt Emnet. ‘In het begin dacht ik: ik kan het nooit aan, ik word er een beetje depressief van. Maar mijn vrijwilligerswerk en mijn contact met mensen heeft me heel veel geholpen.'
Inmiddels kan Emnet deze boodschap doorgeven aan andere vluchtelingen. 'Als ik nu een workshop aan het geven ben, komen mensen naar mij toe met allerlei vragen over hoe ze dingen moeten doen. Ik heb dat allemaal ook meegemaakt. Door mijn werk krijg ik de kans om mensen beter wegwijs te maken in Nederland, dingen die ik in het begin ook moeilijk vond. Het is heel fijn om het voor mensen een stukje makkelijker te maken en om te tonen: het kan. Je kan echt wel wat bereiken hier.'

Klein gebaar, groot verschil

'VluchtelingenWerk heeft me enorm geholpen bij mijn integratie. Ik heb er maatschappelijke begeleiding gekregen en mijn taalcursus gevolgd. Maar het zijn ook de extra dingen die mensen bereid zijn om voor jou te doen. Soms wijs je in een winkel naar een bepaald product met de vraag 'Hoe noem je dat?', dan zijn mensen vaak bereid om het aan je uit te leggen. Dat is toch integratie en helpt echt. Misschien lijkt het op een klein gebaar, maar in het grotere geheel maakt het wel degelijk een groot verschil.'
'Af en toe denk ik: hoe zou mijn leven eruit zien als ik niet weggegaan was?  In een land moeten integreren vergt veel van je. Er wordt zoveel voor ons beschikbaar gesteld; je krijgt een huis, je krijgt alles en dat is goed. Maar dan denk je: Wat moet ik nu verder? Hoe kan ik iets bereiken? Wie heb ik hier? En dan eventjes is het heel eenzaam, maar als je een stap durft te nemen, komt het altijd goed.

Piekeren

'Soms denk ik aan mijn vrienden, aan mijn familie, aan mijn kennissen. Ik heb hier ook veel kennissen, maar toch is het is niet te vergelijken. Deze mensen kennen jou. Ze zijn er vanaf het begin bij geweest, ze kennen je jeugd. Vooral als het stil is begin ik te piekeren.'
'De grootste misvatting over vluchtelingen? Dat is in het algemeen: stereotypering. Dat is echt de grootste fout die wij als mens maken. Als iemand van een bepaalde achtergrond komt, of voor een bepaalde manier van leven kiest, dan valt hij of zij onder een bepaalde groep. En dat hoeft niet per se, vind ik.' 

Probeer geduldig te zijn, het komt altijd goed

'Als iemand aan het begin tegen mij gezegd zou hebben: over twee jaar ben jij een betaalde kracht bij VluchtelingenWerk en zal je nieuwe vluchtelingen trainen, dan zou ik diegene uitgelachen hebben. Dat had ik nooit kunnen geloven. Dat zeg ik ook altijd tegen mijn deelnemers: het lijkt misschien bijna onmogelijk om hier te wennen, maar over een jaar zullen jullie allemaal anders denken.
Mijn advies voor nieuwkomers? Geduldig zijn. Het kan even duren, misschien bij de ene persoon wat langer dan bij de andere, maar het komt goed. Het komt zeker altijd goed.'