Gevlucht na 2010

Door de oorlog in Syrië en levensgevaarlijke regimes zoals in Eritrea, neemt het aantal vluchtelingen in 2015 fors toe. Hun komst roept in Nederland zowel luid verzet als enorme steun op. De samenleving lijkt verdeeld in voor- en tegenstanders, maar is dat ook zo?
placeholder

Voor- en tegenstanders?

Pas in het huidige decennium is er – na de toename in de jaren 90 door de oorlog in voormalig Joegoslavië – sprake van een tweede stijging: door de aanhoudende oorlog in Syrië en een levensgevaarlijk regime in Eritrea neemt het aantal vluchtelingen fors toe. Hun komst roept luid verzet op, maar tegelijkertijd schieten de initiatieven voor vluchtelingen als paddenstoelen uit de grond. De samenleving lijkt verdeeld in voor- en tegenstanders, maar is dat ook zo?

Zwijgende meerderheid

'Sinds de jaren 90 is er een stabiele verdeling van twee derde voor en een derde tegen de komst van vluchtelingen,' zegt Leo Lucassen – hoogleraar aan de Universiteit Leiden en directeur Onderzoek van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis. 'Hoge golven dus op zee, maar als je tien meter duikt, dan kom je een tamelijk gematigde en redelijke onderstroom van een zwijgende meerderheid tegen.'

Hermetisch gesloten

Ondertussen verhardt het politieke klimaat meer en meer en worden vluchtelingen vanuit alle hoeken in Europa geweerd door potdichte havens, hermetisch gesloten landen en migratiedeals met landen als Turkije en Libië. De verantwoordelijkheid voor vluchtelingen wordt steeds meer afgeschoven en een solidair en gemeenschappelijk asielbeleid lijkt verder weg dan ooit. Wereldwijd zijn er meer dan 68 miljoen mensen op de vlucht, het merendeel van hen woont onder erbarmelijke omstandigheden in de buurlanden rond de brandhaarden, zonder een menswaardige en veilige toekomst in het verschiet.

Ondertussen in Nederland

Het vrijwilligersaantal van VluchtelingenWerk is met 12.500 mensen zeer hoog. Het is juist de rijkdom van VluchtelingenWerk die laat zien dat er ook een ander Nederland is. Leo Lucassen: 'Mensen blijven dus een grote bereidheid tonen om zich in te zetten voor vluchtelingen. Er zou meer aandacht moeten zijn voor de stem van die vaak zwijgende meerderheid.'