Khaleds ervaring met gemeentelijk vluchtelingenbeleid

De ene gemeente doet haar uiterste best om vluchtelingen een kans te geven, terwijl de gemeente ernaast zich veel minder voor hen inzet. Khaled Al Shareef (30), gevlucht uit Syrië, kan daarover meepraten. Optimistisch en vol ambitie wilde Khaled zijn beroep als natuurkundedocent in Nederland weer voortzetten, maar kwam in zijn gemeente al snel van een koude kermis thuis.
placeholder

‘Schoonmaakwerk leek mijn enige optie’

 ‘Ik was net geaccepteerd voor een trainingsprogramma voor hoogopgeleide vluchtelingen aan de universiteit, toen ik een oproep kreeg van het participatiebureau van mijn gemeente. Daar maakte ik kennis met mijn contactpersoon die direct een norse indruk op mij maakte. Ik vertelde haar over de training en al mijn plannen, maar in de eerste vijf minuten van ons gesprek liet zij al tien keer het woord “schoonmaken” vallen.’

‘Ik vertelde haar dat ik straks graag mijn eigen beroep weer wilde uitoefenen. Ik kijk echt niet neer op schoonmaakwerk, maar ik heb hard en lang gestudeerd om te komen waar ik nu ben. Helaas bleken mijn woorden tegen dovemansoren gericht: schoonmaakwerk was mijn enige optie in de ogen van mijn contactpersoon. Duidelijk geïrriteerd dat ik niet in haar wens meeging, moest ik iedere week op gesprek komen en een verplichte sollicitatiecursus volgen.'

placeholder

Diep ongelukkig

'In die cursus bleek ik de enige vluchteling tussen allemaal Nederlanders die het moeilijk hadden op de arbeidsmarkt. Ik kreeg tips dat ik “netjes een hand moest geven als ik op sollicitatiegesprek ging” en dat ik mijn “lijf goed moest verzorgen” om een goede indruk achter te laten. Ik voelde me daar diep ongelukkig. Ondertussen kreeg ik een baan aangeboden als natuurkundedocent in Maleisië. Ik heb serieus overwogen om te emigreren, maar nóg een keer alles achter me laten; dat kon ik niet aan.’

Uitkering korten

Ondertussen dreigde Khaleds contactpersoon zijn uitkering te korten. ‘“Luister, ik vind het ook niet leuk dat ik een uitkering krijg”, zei ik tegen haar. “Maar ik ben hard aan het studeren om de Nederlandse taal goed te leren spreken, zodat ik straks weer naar de universiteit kan gaan.” Maar soms kreeg ik het idee dat mijn eerlijkheid werd afgestraft.’

Khaleds vrijwilliger bij VluchtelingenWerk vond dat Khaled onheus behandeld werd en stuurde een brief naar de gemeente. ‘Daarin vertelde mijn opa – want zo noem ik hem – hoe actief ik aan mijn toekomst werkte. Dat ik in het asielzoekerscentrum als vrijwilliger werkte en al veel sollicitatiebrieven had gestuurd. Die brief van mijn opa zorgde er uiteindelijk voor dat ik een andere contactpersoon kreeg bij de gemeente. Eentje die naar mij als “mens” keek en me wél de ruimte bood.’

Noot van de redactie: Dit interview met Khaled vond plaats in 2018. Inmiddels is Khaled druk bezig met de afronding van zijn masteropleiding Sustainable Energy Technology.

Stem met je hart op 16 maart!

Het verhaal van Khaled onderstreept het belang van een goed, lokaal vluchtelingenbeleid. Er staat dus veel op het spel tijdens de gemeenteraadsverkiezingen op 16 maart. Door vluchteling-vriendelijk te stemmen, draag jij er aan bij aan dat vluchtelingen kansen krijgen bij het opbouwen van een nieuw bestaan. Jij stemt toch ook met je hart?
Download de flyer 'Stem met je hart!'