Teamleden van azc Almere in bespreking.

Achter de schermen bij VluchtelingenWerk azc Almere: 'Het is net een klein dorp'

Honderden mensen uit alle uithoeken van de wereld. Tientallen verschillende culturen en talen. Iedereen een eigen verhaal. Toch is er één ding dat alle bewoners van een asielzoekerscentrum verbindt: een leven op de pauzestand. VluchtelingenWerk ondersteunt deze mensen in bijna alle azc’s in Nederland. Hoe? Dat vertelt het team van azc Almere.

De dag begint aan de vergadertafel, waar zo’n acht medewerkers en vrijwilligers zich hebben verzameld. Werkbegeleider Karin deelt het nieuws van de dag: een nieuw formulier dat moet worden gebruikt, een gratis online cursus Nederlands die binnenkort van start gaat – misschien iets voor vluchtelingen die extra willen oefenen? Als iedereen is bijgepraat, kan de dag beginnen.

Zonder afspraak hulp bij vragen 

Na de gezamenlijke start, zoekt iedereen zijn eigen werkplek op. Vrijwilligers Joop en Pieter nemen het dagelijkse spreekuur voor hun rekening. ‘Bewoners kunnen op deze ochtenden zonder afspraak terecht met dringende vragen over bijvoorbeeld hun asielprocedure, gezinshereniging of post die ze niet begrijpen’, vertelt Pieter.

Veel onduidelijkheid

Een van de bezoekers is de Syrische Farah. Haar vraag is een van de meest gestelde tijdens het spreekuur: hoelang duurt het voordat ik nieuws krijg over mijn gezinshereniging? ‘Helaas heb ik daar vaak geen antwoord op’, vertelt Joop. ‘Soms duurt het drie maanden voordat iemand meer duidelijkheid krijgt.'

'Pas als ik hen in mijn armen heb, ben ik gerust'

Verderop in de gang kan juridisch begeleider Cynthia die vraag wél voor iemand beantwoorden: de vrouw en dochters van de Syrische Kamal mogen naar Nederland komen. Kamal is opgelucht, maar blijft gereserveerd. Het gevaar is nog niet voorbij, want zijn vrouw en kinderen bevinden zich nog steeds in het oorlogsgebied. ‘Pas op de dag dat ik mijn vrouw en kinderen in mijn armen heb, ben ik gerust’, vertelt Kamal.

Net een klein dorp

Wanneer de dag ten einde loopt, zijn tientallen vluchtelingen te woord gestaan. Sommigen zijn een stapje verder geholpen, voor anderen is hun leven nog even onzeker als de dag ervoor. Ondanks alle spanning, stress en zorgen die de bewoners met zich meedragen, is de sfeer op het azc en in het kantoor van VluchtelingenWerk gemoedelijk. ‘De werkelijkheid is heel anders dan het beeld dat soms wordt geschetst in de media’, vindt Pieter. ‘In ons azc wonen zo’n 750 mensen. Zoveel mensen wonen er ook in een klein dorp. Hier gebeurt wat in alle kleine dorpen gebeurt: niets meer en niets minder.'

Lees het hele verhaal!

Lees de complete reportage over VluchtelingenWerk Almere online in het winternummer van VluchtelingenWerk Magazine. Kom zo meer te weten over het werk van vluchtverhaalanalist Trees, de lastige afspraak van Joop en de extra steun die Pieter biedt aan LHTB-vluchtelingen.

Deel dit met anderen

Meer persoonlijke verhalen

  • Gaston (57)'Hun hereniging was onbeschrijfelijk mooi'
  • Jelte (68)'In mijn garage was Abrham even terug in Eritrea'
  • Rinotha (20)'Mijn vrienden verklaarden me voor gek'
  • Kiki (28)'Langzaam kruipen de kinderen weer uit hun schulp'

Ben je vrijwilliger, vluchteling of sympathisant en heb je ook een interessant verhaal? Laat het ons weten!